Pojęcie „ser pleśniowy” obejmuje szerokie spektrum odmian serów, od kremowych do kruchych, od łagodnych do słonych i pikantnych, od tych z mleka krowiego, aż po takie, który produkuje się w mleka owczego. Wszystkie te sery charakteryzują się wzrostem pleśni albo powierzchniowym, albo w przestrzeniach powietrznych wewnątrz masy Blachę do muffinek wykładamy papilotkami. Na dno każdej z nich wykładamy ciasto. Na ciasto kładziemy łyżeczkę (lub więcej, zależy od własnych upodobań) masy serowej. Na masę wykładamy kolejną część ciasta, tak, by nie przekroczyć 3/4 wysokości papilotki. Pieczemy około 30 minut w 180 stopniach. 2. Masa serowa: budyń rozpuszczamy w 1/2 szklanki mleka.Żółtka ucieramy z cukrem i margaryną,następnie dodajemy ser.Masę serową przekładamy do garnka i zagotowujemy . Do gotującej się masy wlewamy mleko z budyniem,dalej gotujemy ok.10 minut cały czas mieszając. 3. Blaty przełożyć gorącą masą.Pozostawić do wystudzenia. masa gipsowa na ozdoby ścienne i sufitowe: torkret: masa betonowa natryskiwana na powierzchnię konstrukcji budowlanej: alochton: masa skalna przemieszczana poziomo na dużą odległość: bundz: masa serowa uzyskiwana z mleka owczego, przerabiana na bryndzę: kalistenika: trening siłowy opierający się na ćwiczeniach z własną masą ciała z jej mleka bryndza ★★★ UDÓJ: dzienny uzysk mleka od krowy ★★★ BUNDZ: masa serowa uzyskana z mleka owczego ★★★ FILTR: jest nim chem. sączek ★★★ KAPKA: odrobinka mleka ★★★ KEFIR: napój na bazie mleka ★★★ KUMYS: trunek z mleka klaczy ★★★ MUSLI: mieszanka płatków do mleka ★★★ BEBIKO: marka mleka Mleko owcze zawiera również niemal dwa razy więcej białka niż mleko krowie. Nie brakuje w mleku owczym także rozpuszczalnych w tłuszczu witamin A i E, a także witaminy C, B6 i B12. Największym walorem mleka owczego jest jednak zawartość wapnia, którego dawka w 100 g napoju pokrywa aż 19% dziennego zapotrzebowania organizmu (w porównaniu z 12% w przypadku pełnotłustego mleka . Η .Ρήτη jest największym spożyciem sera na świecie. Zamiast mleka Kreteńczycy uwielbiają sery. Produkty mleczne wyspy są podstawą wielu dań tradycyjna kuchnia kreteńskaale również sam ser jest spożywany na Krecie przez całą dobę jako dodatek, jako przystawka, jako główny meze lub jako deser, podczas gdy gruyere z miodem to ulubione śniadanie lub obiad. Tradycyjna forma hodowli zwierząt oparta jest na doświadczeniach wielu stuleci, a jedyną istotną różnicą w stosunku do przeszłości jest to, że przetwarzanie mleka nie odbywa się już obok stad, ale w nowoczesnych obiektach. W nowoczesne mleczarnie mleko jest pasteryzowane, a następnie, z dodatkiem kultury, podgrzewane do określonych temperatur w celu wytworzenia sera. Najważniejsze Sery kreteńskie jest: Galomyzithra Galomizithra powstaje w najprostszym procesie produkcji sera: mleko „kroi się” i zamienia w ser z naturalnym zakwaszeniem. Wytwarzany głównie w domu, ma taką samą konsystencję i smak jak xinomyzithra. Graviera z Krety Produkt ChNP. „Okręt flagowy” kreteńskich serów produkowany jest głównie z mleka owczego. Jej dojrzewanie trwa od 3 do 6 miesięcy. Smak jest bogaty, słodki, lekko solony, maślany i ma przyjemny aromat mleka. Ma kolor od jasnożółtego do białego, z okrągłymi otworami. Kefalo-Tyri z Krety Wytwarzany jest z mleka owczego i koziego i jest dostępny na rynku po trzech miesiącach dojrzewania. Smakuje trochę słony, ostry, ma przyjemny aromat, a masa ma wiele dziur. Dupek To właśnie masa serowa stanowi pierwszy etap wytwarzania sera gruyere. Jest elastyczny i jednorodny i jest stosowany wyłącznie do ciast, a głównie do ciasta Chania. Myzithra lub Athotyros We wschodniej Krecie nazywana jest mizithra, w rejonie Chanii nazywa się athotyros i jest wytwarzana z serwatki z innych serów. Do serwatki dodaje się świeże mleko, ponownie podgrzewa się podpuszczką (pytia) i uzyskuje się miękki świeży ser, prawie chudy, o lekkim smaku. Twardy ser śmietankowy to doskonały ser - w istocie jest to suszona i dojrzała mizitra. Xinomyzithra Produkt ChNP. Biały, miękki i kremowy ser wytwarzany przez zmieszanie mleka pozostałego po skrzepnięciu gruyere z niewielką ilością mleka owczego lub koziego. Xygalo Xygalo to rodzaj białego sera śmietankowego. Przygotowuje się go z solonego mleka i pozostawia na tydzień do zakwaszenia. Produkt fermentacji i zakwaszania wyróżnia się smakiem przypominającym kwaśny jogurt przecedzony. Drewno Sitii zostało scharakteryzowane jako ChNP. Pectogalo z Chanii Ser produkowany w prefekturze Chania. Ma konsystencję jogurtu i lekko kwaśny smak. Jest to „pierwszy ser”, ponieważ jest wytwarzany bezpośrednio z mleka. Z tego sera powstaje Chania bougatsa. Stos i maślankę Stakobutyro i staka to jedne z najbardziej charakterystycznych produktów mlecznych stosowanych w kuchni kreteńskiej. Tradycyjny sposób ich produkcji polega na ciągłym mieszaniu na małym ogniu frytki (czyli skórki z mleka koziego i owczego) z odrobiną mąki i soli, aż masło wypłynie na powierzchnię, a resztę to staka. Tyromalama Miękki niesolony ser produkowany jest w Chanii z pierwszego wiosennego mleka owczego, a swoim smakiem przypomina włoską mozzarellę. Tyrolski Lekko solony ser stołowy z mleka owczego lub koziego, o delikatnym i delikatnym smaku i elastycznej konsystencji, przygotowywany w stadach, a zwłaszcza w okolicach Psiloritis. Ser owczy Ser owczy to ser z mleka owczego. Ser owczy jest przeważnie serem regionalnym charakterystycznym dla miejsca, gdzie wypasane są owce. Ser owczy rodzaje Ser owczy jest wyrabiany w różnych regionach jako tradycyjny ser z mleka owczego. Przykładem na taki ser owczy jest ser z masy parzonej taki jak mozzarella i oszczypek. Ser owczy wędzony to ser półmiękki lub półtwardy. Miękki ser z owczego mleka wyrabia się tradycyjnie w rejonie Karpat. Taki ser owczy należy do rodzaju ser pomazankowy. Przykładem na miękki ser z mleka owczego to bryndza wyrabiana z bundzu. Ser owczy z masy parzonej Ser owczy z masy parzonej może powstać z mleka owczego, koziego i krowiego. Taki ser owczy jest często podwędzany. Aby powstał ser owczy masę serową poddaje się parzeniu w osolonej wodzie lub serwatce w temperaturze 50 do 70 st. C. W takich warunkach masa serowa staje się plastyczna. Dlatego tak powstający ser owczy ma różne kształty nadawane w nawiązaniu do tradycji danego regionu. Jak smakuje ser owczy? Ser owczy z masy parzonej czyli na przykład włoski ser mozzarella czy polski oszczypek, ma zwarty miąższ. Taki ser owczy ma smak lekko słony i pikantny. Mozzarella jest często stosowana jako wykończenie dań zapiekanych, ale też doskonale smakuje na zimno z dodatkiem pokrojonych dojrzały, soczystych pomidorów i bazylii. Oszczypek to dobrze znana przekąską i przystawka zarówno do piwa jak i wina. Starty oszczypek jest doskonałą przyprawą do wytrawnych dań. Solankowy ser z mleka owczego Oryginalny ser z mleka owczego to ser owczy półmiękki, którego najbardziej znanym przedstawicielem jest grecka feta. Obecnie produkuje się fetę także z mleka krowiego. Taki ser owczy ma charakterystyczną cechę czyli dojrzewanie w solance. Feta jako gotowy ser owczy ma kształt kostki i znajduje się w wydzielającej się serwatce. Ser owczy feta ma zwięzły, miękki miąższ. Feta to ser owczy o jednolitej barwie, czystym zapachu i smaku, który jest delikatnie słony. Miękki ser z owczego mleka Miękki ser z mleka owczego to tak zwany ser pomazankowy. Taki ser owczy ma charakterystyczny, ostry, lekko zjełczały smak i zapach. Podczas kilku tygodni gdy dojrzewa miękki ser z owczego mleka powstaje konsystencja pasty. Przykładem na taki miękki ser z owczego mleka jest bryndza. Bryndza jest wyrabiana głównie z podpuszczkowego skrzepu sera owczego – tzw. bundzu. Bundz po rozdrobnieniu, odcieknięciu i kilkudniowej fermentacji mlekowej uzyskuje formę twardej bryły, którą miele się, soli i poddaje dojrzewaniu. Ser to przysmak, który cieszy się dużą popularnością na rynku spożywczym. Jest bogatym źródłem witamin oraz składników mineralnych potrzebnych do właściwego funkcjonowania organizmu. Stanowi wartościowy element codziennej diety. Jego oryginalny smak oraz miękka lub twarda konsystencja doskonale komponuje się z innymi produktami. Eksperci uważają, że to właśnie nabiał z mleka owczego ma bardziej korzystny wpływ na nasze zdrowie niż nabiał pochodzący z mleka krowiego. Owczy ser, ze względu na swój wyraźny, ostry smak, ma zarówno wielu zwolenników, jak i przeciwników. Jak produkuje się ser owczy? Do produkcji sera owczego wykorzystuje się mleko owiec wybranych ras tj. Assaf, Tsigay, Lakayune oraz East-Frisian. Początki tego nabiału sięgają mitologii greckiej, bowiem sztukę robienia sera podarowali Grekom bogowie z Olimpu. Mleko owcze świetnie nadaje się do produkcji serów - powodem tego jest wysoka zawartość tłuszczu, dzięki któremu można wytworzyć większą ilość nabiału. Mleko owcze jest podgrzewane, a następnie dodaje się do niego sól oraz sok z cytryny. W wyniku tego powstaje serwatka oraz grudki serowe, które są odcedzane. Ten sposób produkcji sera owczego odbywa się w małych, ekologicznych gospodarstwach, natomiast w przypadku wytwarzania nabiału na większą skalę, stosuje się techniki przemysłowe. Rodzaje owczych serów Umiejętność wyrabiania serów to trudna sztuka, którą sumiennie przekazywano z pokolenia na pokolenie, kultywując tym samym tradycyjny wypas owiec. W Polsce sery owcze znane są na terenach Beskidu Śląskiego, Żywiecczyzny, aż po Podhale i Bieszczady. Najsłynniejsze nabiały z mleka owczego to oscypek, feta, pecorino romano, czy roquefort. Więcej informacji na ich temat znajdziecie poniżej. Oscypek - to z pewnością symbol Podhala, znany również jako oszczypek lub szczypek. Charakteryzuje się ciekawym, wrzecionowatym kształtem, oryginalnym smakiem i zapachem. To tradycyjny góralski ser, wyrabiany przez baców z mleka owczego lub mleka owczego i krowiego. Oryginalny oscypek na bazie mleka owczego możemy dostać w okresie od maja do września, kiedy to owce wypasane są na halach. Zaletą oscypka jest jego długi okres przechowywania nawet do kilku tygodni. Nabiera on w tym czasie bardziej intensywnego smaku. Barwa oscypka jest jasnobrązowa, natomiast w środku lekko kremowa. To, co wyróżnia oscypki spośród innych serów to jego wyrazisty, intensywny posmak wędzenia. Bundz - to ser owczy podpuszczkowy, produkowany głównie na Podhalu. Powstaje jako produkt z mleka klaganego, które zlane do kociołka zwanego pucierą “klaguje”, czyli doprowadza do ścięcia białka przez enzymy zawarte w podpuszczce. Smak świeżego bundzu jest łagodny, delikatny i lekko słodkawy- wtedy też smakuje najlepiej. Można go kroić i jeść jak twaróg. Słony smak bundzu uzyskamy, jeśli lekko go posolimy i pozostawimy na kilkanaście dni w lodówce, wtedy dojrzeje i stanie się kwaśny. Pokrojony w plastry idealnie sprawdzi się na kanapkę. Bryndza - powstaje z dojrzałego bundzu, który jest rozdrabniany, mielony, a następnie solony. Jej nazwa pochodzi od słowa “branza” używanego przez wołoskich pasterzy w całych Karpatach. Bryndza charakteryzuje się wyrazistym smakiem oraz grudkowatą konsystencją. Feta - w języku greckim słowo “feta” oznacza plaster i odnosi się do tradycji krojenia sera w typowe płaskie bloczki. Nazwa ta została zarejestrowana w Unii Europejskiej i przypisuje się jej sery wykonane w całości z mleka owczego lub z dodatkiem mleka koziego (ok. 30%). Feta charakteryzuje się białą barwą, kruchością i miękkością oraz słonym smakiem, który zawdzięczamy moczeniu sera w solance. Pecorino Romano - twardy ser podpuszczkowy pochodzi z południowo-środkowych Włoch i jest zaliczany do jednych z najstarszych włoskich serów. To ser dojrzewający, wytwarzany z mleka owczego, który cechuje się niezwykłym aromatem oraz słonym, pikantnym smakiem. Świeży ser spożywany jest w plasterkach, z kolei dojrzały najczęściej jest ścierany i dodawany do posypywania potraw. Requefort - to przykład francuskiego pleśniowego sera owczego. Jego nazwa odwołuje się do jednej z niewielkich wiosek, która jako jedyna we Francji ma pozwolenie na produkcję owczego nabiału. Requefort wyróżnia się domieszką niebieskiej pleśni, z kolei jego smak jest mocno intensywny, zarówno słony, jak i pikantny. Ma bardzo silny, wyraźnie pleśniowy zapach, który nie przypadnie każdemu do gustu. Manchego - jeden z najbardziej popularnych serów owczych w Hiszpanii. Powstaje wyłącznie z mleka owiec rasy Manchega. Jest on twardym, dojrzewającym serem, charakteryzującym się specyficznym zapachem i nieco pikantnym smakiem. Barwa sera zmienia się ze względu na stan jego dojrzałości - może przybierać kolor żółty, jasnobrązowy lub szary. Posiada nieregularne dziury oraz kremowe boki. Czy ser owczy jest zdrowy? Wartości odżywcze nabiału owczego mogą okazać się drogocenne dla naszego zdrowia. Ser owczy to idealne źródło pełnowartościowego białka zwierzęcego, które jest ważnym elementem w diecie osób niejedzących mięsa. Nabiał ten zawiera zdrowe kwasy tłuszczowe, które w naszym organizmie nie odkładają się w postaci tkanki tłuszczowej. Smakosze owczego nabiału mogą spać spokojnie, niebezpieczne kalorie im nie grożą, a wysoka zawartość tłuszczów w owczym serze, jak widać wcale nie musi być wadą. Spożywając owczy przysmak możemy być pewni, że do naszego organizmu dostarczamy mnóstwo witamin tj. A, E, C oraz witaminy z grupy B. Skład owczego sera bogaty jest w związki mineralne magnez, wapń i fosfor, co świetnie wpływa na kości oraz zęby. To nie wszystko - owcze sery mogą obniżyć wysoki poziom cholesterolu we krwi, a nawet zapobiegać chorobom takim jak miażdżyca, czy nowotwór! Produkt ten korzystnie oddziałuje na pracę układu nerwowego przez co wpływa na nasz dobry nastrój oraz usprawnia procesy poznawcze. Zaletą sera owczego jest fakt, że zawiera mniej alergizującej kazeiny niż ser krowi, przez co może być alternatywą dla alergików. To świetny probiotyk, który dobroczynnie oddziałuję na florę bakteryjną jelit. Jak wykorzystać ser owczy? Ser owczy może idealnie zastąpić ser krowi. Świetnie sprawdzi się w większości przepisów. Od tej pory zapiekanki, makarony, pasty do kanapek, czy pizza staną się prawdziwą ucztą dla podniebienia. Sery owcze to świetna propozycja dla osób chcących zrzucić kilka zbędnych kilogramów. Nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 pod postacią sprzężonego kwasu linolowego pomagają w redukcji masy ciała. Owczy przysmak może okazać się również zdrową przekąską dla Twojego dziecka. Mozzarella to włoski ser, który wyróżnia się delikatnym i kremowym smakiem, a także niepowtarzalną fakturą oraz rozpływającą się w ustach konsystencją. Jest podstawowym składnikiem niemal każdej włoskiej pizzy czy lasagne. Doskonale sprawdza się jako dodatek do grzanek, zup, zapiekanek czy sosów do makaronów. Jest głównym składnikiem sałatki Caprese. Mozzarella jest smaczna, ale czy zdrowa? Zobacz film: "Jak ograniczyć węglowodany w diecie?" spis treści 1. Co to jest mozzarella? 2. Jak powstaje mozzarella? 3. Właściwości odżywcze mozzarelli 4. Co zrobić z mozzarelli? rozwiń 1. Co to jest mozzarella? Mozzarella to niedojrzewający ser podpuszczkowy z masy parzonej. Pochodzi z południowych Włoch, z regionu Kampania (miasto Aversa). Jest smacznym serem posiadającym oryginalne walory smakowe i niepowtarzalną fakturę. Jak wygląda i smakuje? Wyróżnia go konsystencja: delikatna, kremowa, miękka i wilgotna, o włóknistej strukturze oraz śnieżnobiała barwa i delikatny, łagodny smak przypominający mleko. Mozzarella dobrej jakości powinna charakteryzować się białą lub lekko żółtą barwą oraz gładką, błyszczącą powierzchnią bez dziurek. Oryginalny ser mozzarella wytwarza się ze świeżego mleka bawolic (samice gatunku wół domowy) lub mleka krowiego bądź ich mieszanki. W niektórych regionach Włoch mozzarellę wytwarza się także z mleka koziego lub mleka owczego. Najbardziej cenioną odmianą mozzarelli jest mozzarella di bufala Campana (bufala mozzarella). Produkuje się ją według tradycyjnych historycznych receptur z miasta Aversa w prowincji Caserta, wyłącznie w regionie Kampania. Trzeba wiedzieć, że mozzarella wyprodukowana według oryginalnego przepisu jest bardziej delikatna, miękka i kremowa niż wytworzona z mleka krów. Produkt ten znajduje się na liście produktów o Chronionej Nazwie Pochodzenia (PDO). 2. Jak powstaje mozzarella? Jak powstaje ser mozzarella? Aby ją otrzymać, mleko jest zaprawiane podpuszczką. Gdy białko się zetnie, rozpoczyna się proces naturalnej fermentacji. Kiedy masa powstały skrzep tnie się na małe kawałki i odsącza z serwatki, po czym pozostawia się do zakwaszenia. Następnie masa serowa jest ugniatania i rozciągana dotąd, aż powstanie charakterystyczna włóknista struktura z widocznymi nitkami. Formuje się z niej kulki mozarelli lub zaplata je w warkocz. Ser jest sprzedawany w postaci mniejszych bądź większych kulek zanurzonych w serwatce lub na wagę (formowana w walce). Mozzarella jest pakowana próżniowo w plastikowe torby lub tacki, zanurzona w solance. Dostępna jest też także mozzarella wędzona. 3. Właściwości odżywcze mozzarelli Czy mozzarella jest zdrowa. Okazuje się, że tak, ponieważ zawiera wiele witamin (to głównie witaminy z grupy B, takie jak witamina B2 (ryboflawina), witamina B6 (pirydoksyna), witamina B7 (biotyna), witamina B12 (kobalamina), a także witaminy A, D oraz E) oraz minerałów (wapń, cynk, magnez, potas, fosfor czy selen). Mozzarella to bogate źródło białka, które jest bardzo ważnym składnikiem budulcowym oraz funkcjonalnym w organizmie. Zawiera sporo tłuszczu. Jest kaloryczna. Porcja 100 g zawiera 280 kcal. Na produkty bogate w nasycone kwasy tłuszczowe trzeba uważać, ponieważ ich nadmiar w diecie może zwiększać ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych i stanów zapalnych stawów, a i niekorzystnie wpływać na profil lipidowy. To dlatego osobom z nadwagą i otyłością, a także z grupy ryzyka chorób układu krążenia mozzarella nie jest polecana. Lepszym produktem jest mozzarella light, produkowana z odłuszczonego mleka. Porcja 100 g zawiera około 150 kcal. 4. Co zrobić z mozzarelli? Ser mozzarella dobrze smakuje zarówno podany na zimno, jak i po obróbce termicznej (nie rozpływa się podczas pieczenia, a tworzy miękką, ciągnącą się polewę). Pasuje do wielu dań – pikantnych i słonych, ale i mniej wytrawnych. Jest bardzo uniwersalny. Idealnie komponuje się z różnymi produktami, a dzięki temu, że ma delikatny smak, nie dominuje składników dania i nie definiuje potraw. Co zrobić z mozzarelli? Można ją wykorzystać do takich dań jak: sałatka Caprese, pomidory z mozzarellą i bazylią, pizza, także pizza z tortilli czy pizza z kalafiora (to podstawowy ser do pizzy), lazania, warzywno-owocowa sałatka z mozzarellą, sałata z mozzarellą, szaszłyki z pomidorkami i bazylią, tarta ze szpinakiem i fetą, ale i inne tarty, krem z pomidorów, zapiekanka z cukinii i mięsa mielonego, makaron z mozzarellą, pieczonymi pomidorami i bazylią, kurczak z mozzarellą, faszerowane warzywa: bakłażan, cukinia, papryka czy pomidory oraz pieczarki, naleśniki zapiekane z kurczakiem i warzywami, szparagi zapiekane z mozzarellą, szynką i serem, pierś z kurczaka z mozzarellą i pomidorami, kanapki, tosty czy grzanki. polecamy Spożywanie od pierwszych dni życia, cenione za zawartość witamin i minerałów, od tysięcy lat wykorzystywane do produkcji nabiału, wypieków i deserów. Już w 3 000 (a nawet wcześniej!) stało się bazą wyrobów serowarskich – to najstarszy opanowany sposób przetwórstwa mleka. Mleko to jeden z najważniejszych produktów w diecie człowieka, ale i każdego ssaka. Zobacz, jak wybór mleka wpływa na jakość i smak sera! Jak powstaje ser? Produkcja serów w Europie ma wielowiekową tradycję, a wiele gatunków wciąż powstaje według wypracowanych setki lat temu receptur – tak, jak w przypadku serów kaszubskich ze Starej Mleczarni. Sery niewątpliwie są istotnym elementem polskiego mleczarstwa. Polacy spożywają niemal 5 kg sera podpuszczkowego i prawie 7 kilogramów serów kwasowych (twarogowych) rocznie. Proces produkcji większości serów można podzielić na 7 etapów: odpowiednie przygotowanie mleka, zaprawienie mleka podpuszczką, obróbka skrzepu, formowanie, prasowanie, solenie, dojrzewanie i pielęgnacja. Wybór mleka to kluczowy element produkcji sera. W Starej Mleczarni 1 kilogram sera powstaje z aż 11 litrów mleka. Bez odpowiedniego surowca nie da się uzyskać wysokiej jakości sera. Jak wygląda przygotowanie mleka, które staje się głównym składnikiem sera? Przygotowanie i obróbka mleka Odpowiednie przygotowanie mleka to pierwszy etap produkcji sera. To na tym etapie, dzięki pasteryzacji, normalizacji i filtracji, powstaje surowiec o stałych parametrach i określonej proporcji tłuszczu, np. 3,2% tłuszczu w przypadku Kaszebsczi Ser, ale wolny od niepożądanych bakterii i zanieczyszczeń. W wyniku normalizacji mleka – poprzez pasteryzację osiąga się taką proporcję kazeiny do tłuszczu, jaka jest oczekiwana w gotowym produkcie. Warto wiedzieć, że do niektórych serów rzemieślniczych stosuje się mleko niepasteryzowane. W zależności od rodzaju sera, do mleka dodawane są podpuszczka, kwas cytrynowy, sól, kultury starterowe bakterii i inne składniki, które w efekcie pozwolą uzyskać pełnowartościowy produkt, o określonych właściwościach. Przygotowanie mleka wymaga prawdziwego serowarskiego kunsztu – mleko w całej objętości musi mieć taki sam skład i zawartość dodanych składników, inaczej produkt nie będzie pełnowartościowy. Zależnie od rodzaju sera, jaki chce się uzyskać, należy wybrać inny sposób obróbki mleka. W przypadku serów podpuszczkowych, takich jak brie czy camembert, najważniejszy jest moment ścięcia mleka za pomocą podpuszczki i dojrzewanie. W tym celu można wykorzystać podpuszczkę (enzym trawienny odpowiedzialny za ścinanie się mleka) naturalną lub mikrobiologiczną. Sery twarogowe to wyroby, które powstają metodą kwasowo-podpuszczkową lub kwasową. Do produkcji twarogu potrzebne jest mleko odtłuszczone lub normalizowane — zależnie od pożądanego poziomu tłuszczu w serze. W przypadku twarogów pasteryzacja przeprowadzana jest, gdy do mleka dodawany jest zakwas. Sery podpuszczkowe dojrzewające, takie jak ementaler, parmezan, cheddar, przygotowywane są ze skrzepu podpuszczkowego, który powstaje w wyniku dodania do mleka podpuszczki. Powstała masa serowa jest obrabiana i formowana, by przejść w fazę dojrzewania właściwego. Na tym etapie następuje rozkład i częściowa neutralizacja, kwasu mlekowego, rozkład białek i przemiany soli, by pod czujnym okiem serowara osiągnąć odpowiednie dla gatunku sera cechy. Kozie, krowie czy owcze? Pewne charakterystyczne walory danego gatunku sera są możliwe do osiągnięcia tylko poprzez wykorzystanie odpowiedniego mleka. Żółte sery są tradycyjnie wyrabiane z mleka krowiego i wzbogacają dietę o wapń, białko i witaminy B12. Mleko owcze w Polsce wykorzystywane jest głównie do produkcji tradycyjnych oscypków i bryndzy. Włosi, Francuzi i Hiszpanie chętnie wykorzystują mleko owcze do produkcji pecorino, fety, słynnego roqueforta czy manchego. Warto zwrócić uwagę, że mleko owcze w porównaniu z mlekiem krowim ma więcej suchej masy, w tym tłuszczu i kazeiny. Sery z mleka koziego to jeden z najstarszych serowarskich wyrobów na świecie – te wszystkożerne zwierzęta były bardziej wytrzymałe i potrafiły przeżyć tam, gdzie nie było odpowiednich warunków dla krów i owiec. Najcenniejszą właściwością mleka koziego jest białko, które nie wywołuje alergii. Sery kozie mogą być bezpiecznie spożywane przez alergików. W niektórych częściach świata do produkcji serów wykorzystuje się także mleko bawole, mleko reniferów, a także różnego rodzaju mleka roślinne, które są substytutem tradycyjnego mleka przy wyrabianiu serów wegańskich. Należy pamiętać, że na smak sera ma wpływ nie tylko wybrany rodzaj mleka, ale także miejsce wypasania zwierząt, ich dieta oraz warunki hodowli. Najlepsze mleko w Polsce Jednym z najlepszych gatunków mleka krowiego jest tzw. mleko sienne, które używane jest do produkcji sera Old Sellin prosto ze Starej Mleczarni. Dlaczego mleko sienne jest wyjątkowe? Pozyskuje się je od krów, które są karmione tylko trawą i sianem, a w ich diecie nie ma pasz kiszonych i sztucznych karm. Krowy przebywają na pastwiskach nawet 180 dni w ciągu roku. Dzięki naturalnej diecie krów mleko sienne jest bogate w wartości odżywcze i minerały, a także ma doskonały smak. To, jakie mleko zostanie wykorzystane do wyrobienia sera – żółtego, twarogowego, pleśniowego i każdego innego – determinuje jego walory smakowe i wartości odżywcze. Złej jakości mleko sprawi, że nawet najlepszy serowar nie będzie w stanie wydobyć z sera wszystkich jego aromatów, charakterystycznych smaków i wyglądu. Wykorzystanie mleka siennego do produkcji sera jest gwarancją jakości i naturalnego smaku.

masa serowa z mleka owczego